هر یک چندی یکی برآید که منم (133)
-
اندازه متن
+
هر یک چندی یکی برآید که منم
با نعمت و با سیم و زر آید که منم
چون کارک او نظام گیرد روزی
ناگه اجل از کمین برآید که منم
در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور (106)
در دایرهٔ سپهرِ ناپیدا غور جامیست که جمله را چشانند به دور
نوبت چو به…
آنها که کهن شدند و اینها که نواند (56)
آنها که کهن شدند و اینها که نواند هر کس به مراد خویش یک تک بدوند
پیشنمایش
