از بودنی ای دوست چه داری تیمار (100)
-
اندازه متن
+
از بودنی ای دوست چه داری تیمار
وز فکرت بیهوده دل و جان افکار
خرم بزی و جهان به شادی گذران
تدبیر نه با تو کردهاند اول کار
آنها که کهن شدند و اینها که نواند (56)
آنها که کهن شدند و اینها که نواند هر کس به مراد خویش یک تک بدوند
گر باده خوری تو با خردمندان خور (109)
گر باده خوری تو با خردمندان خور یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار…
پیشنمایش
