خیام اگر ز باده مستی خوش باش (116)
-
اندازه متن
+
خیام اگر ز باده مستی خوش باش
با ماهرخی اگر نشستی خوش باش
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن (147)
می خوردن و گرد نیکوان گردیدن به زان که به زرق زاهدی ورزیدن
گر عاشق…
ای کاش که جای آرمیدن بودی (163)
ای کاش که جای آرمیدن بودی یا این ره دور را رسیدن بودی
کاش از…
