جامی است که عقل آفرین میزندش (115)
-
اندازه متن
+
جامی است که عقل آفرین میزندش
صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش
این کوزهگر دهر چنین جام لطیف
میسازد و باز بر زمین میزندش
زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری (173)
زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری پُر کن قدحی، بخور، به من ده دگری
گرچه غم و رنج من درازی دارد (84)
گرچه غم و رنج من درازی دارد عیش و طرب تو سرفرازی دارد
بر هر…
پیشنمایش
