از رنج کشیدن آدمی حر گردد (61)
-
اندازه متن
+
از رنج کشیدن آدمی حر گردد
قطره چو کشد حبس صدف در گردد
گر مال نماند سر بماناد به جای
پیمانه چو شد تهی دگر پر گردد
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد (74)
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد
…
رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن (140)
رفتم که در این منزلِ بیداد بُدَن در دست نخواهد به جز از باد بُدَن
…
