ز آن می که حیات جاودانیست بخور (108)
-
اندازه متن
+
ز آن می که حیات جاودانیست بخور
سرمایه لذت جوانی است بخور
سوزنده چو آتش است لیکن غم را
سازنده چو آب زندگانی است بخورش
هنگام صبوح ای صنمِ فرخپی (178)
هنگام صبوح ای صنمِ فرخپی برساز ترانهای و پیشآور می
کافکند به خاک صدهزاران جم…
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود (64)
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
