چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ (53)
-
اندازه متن
+
چون عمر به سر رسد چه شیرین و چه تلخ
پیمانه چو پر شود چه بغداد و چه بلخ
می نوش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلخ به غُرّه آید از غُرّه به سلخ
گویند بهرام گور روزی پیش نعمان منذر ایستاده بود (22)
حکایت 22 : گویند بهرام گور روزی پیش نعمان منذر ایستاده بود که پروردگار او بود، بیک کمان دو تیر…
گر باده خوری تو با خردمندان خور (109)
گر باده خوری تو با خردمندان خور یا با صنمی لاله رخی خندان خور
بسیار…
