یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است (52)
-
اندازه متن
+
یک جرعهٔ می ز ملک کاووس به است
از تخت قباد و ملکت طوس به است
هر ناله که رندی به سحرگاه زند
از طاعت زاهدان سالوس به است
زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری (173)
زان کوزهٔ می که نیست در وی ضرری پُر کن قدحی، بخور، به من ده دگری
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود (64)
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود نی نام ز ما و نی نشان خواهد بود
پیشنمایش
