“نور وزمه” است و کشته را وقت درو
-
اندازه متن
+
“نور وزمه” است و کشته را وقت درو
داسم به کف است و دستپوشم به گرو
خواهی به حساب دار گندم گندم،
خواهی بشمار گیر با من جوجو
آن شوخ همه به کار ما میتازد
آن شوخ همه به کار ما میتازد. ما هیچ نگوییم چه او میسازد
پنداشته است برد…
آتش زدهام، مرا نمیگیرد خواب
آتش زدهام، مرا نمیگیرد خواب، دریا صفتم، زمن نمی کاهد آب،
خاک در دوستم، گرم باد…
