در کوفتمش گفت به سود آمده‌ای
-
اندازه متن
+
در کوفتمش گفت به سود آمده‌ای
بگرفت دلم، گفت چو دود آمده‌ای
خندیدم گفت در زمستانی سرد
ای نوگل پیشرس تو زود آمده‌ای
بودم مرغی رها چو آوای جرس
بودم مرغی رها چو آوای جرس، صیادم افکند در این کنج قفس
با من نفسی ست…
گفتم ز برم رفت و منم چشم به راه
گفتم ز برم رفت و منم چشم به راه گفتا به عبث داری تو عمر تباه
