باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ
-
اندازه متن
+
باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ
وز ابر شبانه، باغ تر داشت دماغ
خرم دل آن کسی که چون لاله به داغ
بیدار نشست و داغ را جست سراغ
کاری چو نه در گرفت از آن سیر مباش
کاری چو نه در گرفت از آن سیر مباش چون زلف بتان به خود گره گیر مباش
گر بر سر کوی تو نپایم ستم است
گر بر سر کوی تو نپایم ستم است . دل از خم مویت ار گشتایم ستم است.
