آمد سحر و مراست مصحف در پیش
-
اندازه متن
+
آمد سحر و مراست مصحف در پیش
آنگاه چراغی چو چراغ دل خویش
ورد سحر اهل دلش، همره باد
یارب تو بپرهیزش از هر کم و بیش
دل گنج تو برد و آن نهادم با تو
دل گنج تو برد و آن نهادم با تو خود حرف شدم، زبان گشادم با تو
آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
آنی که چو آب آمد و چون باد برفت با من شب دوشش گذر افشاد ، برفت
