صد کشت به آب و دانه انباشته بود
-
اندازه متن
+
صد کشت به آب و دانه انباشته بود
انباشته را نکو چنان داشته بود
در آخر کار بین به فضل شیطان
گویی که نه دانه ای در آن کاشته بود
شب، شب پرهام از پس شیشه مضطر
شب، شب پرهام از پس شیشه مضطر می کوبد بال و می تکاند پیکر
در خانه…
حیف است که چون کوزه بمانی خوش
حیف است که چون کوزه بمانی خوش تا آنکه چه کس تو را کشد بر سر دوش
