صد کشت به آب و دانه انباشته بود
-
اندازه متن
+
صد کشت به آب و دانه انباشته بود
انباشته را نکو چنان داشته بود
در آخر کار بین به فضل شیطان
گویی که نه دانه ای در آن کاشته بود
خوابیدم و با من هوسی آمد و رفت
خوابیدم و با من هوسی آمد و رفت با تشنه لب من نفسی آمد و رفت
چنین دل و جان بهر تو آمد به شکست
چنین دل و جان بهر تو آمد به شکست. تا آنکه توام آمدی ای دوست به دست.
پیشنمایش
