صد کشت به آب و دانه انباشته بود
-
اندازه متن
+
صد کشت به آب و دانه انباشته بود
انباشته را نکو چنان داشته بود
در آخر کار بین به فضل شیطان
گویی که نه دانه ای در آن کاشته بود
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست.
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست. غم گفت: مرا سیه چلیپاش نکوست
عقل آمد و گفت :…
گفتم: مگر از مهرش دل برگیرم
گفتم: مگر از مهرش دل برگیرم مهر دگری جویم و دلبر گیرم
خندید و به من…
