هیهات که روز عمر چون آهی شد
-
اندازه متن
+
هیهات که روز عمر چون آهی شد
آن دل که به کف بود چنان کاهی شد
هرجانبشان که گام بنهادم من
از بهر به ره رسیده ای راهی شد
جان در سر این کردم یکسر شب دوش
جان در سر این کردم یکسر شب دوش و اندیشه در این کایدم آواش به گوش
آب آمد و کشتگاه سیراب نکرد
آب آمد و کشتگاه سیراب نکرد صبح آمد و بیدار کس از خواب نکرد
هیهات! که…
