هیهات که روز عمر چون آهی شد
-
اندازه متن
+
هیهات که روز عمر چون آهی شد
آن دل که به کف بود چنان کاهی شد
هرجانبشان که گام بنهادم من
از بهر به ره رسیده ای راهی شد
کوبید مرا سینهی من عودی شد
کوبید مرا سینهی من عودی شد افروخت مرا به چشم او دودی شد
پی جوی نیم…
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
در کوفتمش گفت به سود آمدهای
بگرفت دلم، گفت چو دود آمدهای
