آبادی از آتش است گویند و عذاب
-
اندازه متن
+
آبادی از آتش است گویند و عذاب
و آبادم از این دو خواهد آن درخوشاب
با آب دو دیده و آتش سینه خویش
اما بیچاره ام افتاده خراب
هر چند که بر نشست، میخواست گریست
هر چند که بر نشست، میخواست گریست گفتم: ز چه ات به زیر این باران ایست؟
گویند که: هر چیز من اوست.
گویند که: هر چیز من اوست. آری شده جان و تن من یکسره دوست.
می گوی…
پیشنمایش
