تا بدانی که تن آمد چون لباس (67-3)
-
اندازه متن
+
بخش ۶۷ – در بیان آنک تن روح را چون لباسی است و این دست آستین دست روحست واین پای موزهٔ پای روحست
تا بدانی که تن آمد چون لباس
رو بجو لابِس، لباسی را ملیس
روح را توحید الله خوشترست
غیر ظاهر دست و پای دیگرست
دست و پا در خواب بینی و ایتلاف
آن حقیقت دان مدانش از گزاف
آن توی که بی بدن داری بدن
پس مترس از جسم و جان بیرون شدن
می شناسد پرده جان آن صنم (1664)
می شناسد پرده جان آن صنم چون نداند پرده را صاحب حرم
چون ز پرده قصد…
از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم (1490)
از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم از شاخ درخت تو چنین خام فتیدیم
در…
