ابلهان گویند کین افسانه را (106-2)
-
اندازه متن
+
بخش ۱۰۶ – اشکال آوردن برین قصه
ابلهان گویند کین افسانه را
خط بکش زیرا دروغست و خطا
زانک مریم وقت وضع حمل خویش
بود از بیگانه دور و هم ز خویش
از برون شهر آن شیرین فسون
تا نشد فارغ نیامد خود درون
چون بزادش آنگهانش بر کنار
بر گرفت و برد تا پیش تبار
مادر یحیی کجا دیدش که تا
گوید او را این سخن در ماجرا
هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته من (1993)
هیچ باشد که رسد آن شکر و پسته من نقل سازد جهت این جگر خسته من
تا ظن نبری که این زمین بیهوشست (264)
تا ظن نبری که این زمین بیهوشست بیدار دو چشم بسته چون خرگوشست
چون دیک هزار…
