ای عارف گوینده، نوائی برگو (1552)
-
اندازه متن
+
ای عارف گوینده، نوائی برگو
یا قول درست، یا خطائی برگو
درهای گلِستان و چمن را بگشای
چون بلبلِ مست، ز آشنائی برگو
ای عارف گوینده، نوائی برگو
یا قول درست، یا خطائی برگو
درهای گلِستان و چمن را بگشای
چون بلبلِ مست، ز آشنائی برگو
کس با چو تو یار راز گوید یا قصه خویش بازگوید
عاقل کردست با تو کوتاه…
هستم ز غمش چنان پریشان که مپرس زانسان شدهام بی سر و سامان که مپرس
ای…

