من کاستهٔ وفای آن مهرویم (1347)
-
اندازه متن
+
من کاستهٔ وفای آن مهرویم
گر خواهد و گر نخواهد آن مه رویم
زو آب حیات ابدی میجویم
او آب حیات آمده و من جویم
لبهای تو آنگه که با ستیز بود (806)
لبهای تو آنگه که با ستیز بود در هر دو جهان از تو شکرریز بود
گر…
آمد بر من چو در کفم زر پنداشت (116)
آمد بر من چو در کفم زر پنداشت چون دید که زر نیست وفا را بگذاشت
