از طبع ملول دوست ما می‌دانیم (1135)
-
اندازه متن
+
از طبع ملول دوست ما می‌دانیم
وز غایت عاشقیش می رنجانیم
شرمنده و ترسنده نبرد راهی
تا راه حجاب ماست ما می‌رانیم
ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را (135)
ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را محو کن هست و عدم را بردران این لاف را
…
خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب (97)
خواب آمد و در چشم نبد موضع خواب زیرا ز تو چشم بود پرآتش و آب
