ناگه بزدم دست بسوی جیبش (1007)
-
اندازه متن
+
ناگه بزدم دست بسوی جیبش
سرمست شدم ز لذت آسیبش
دستم نرسید سوی جیبش اما
المنة الله که بر دم سیبش
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است (417)
من بندهٔ آن کسم که بیماش خوش است جفت غم آن کسم که تنهاش خوش است
آفتابا سوی مه رویان شدی (2907)
آفتابا سوی مه رویان شدی چرخ را چون ذرهها برهم زدی
آتشی در کفر و ایمان…
پیشنمایش
