از حادثهٔ جهان زاینده مترس (976)
-
اندازه متن
+
از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ (1056)
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ من آن توام بخسب ایمن به فراغ
ترسم که…
آوازه جمالت از جان خود شنیدیم (1701)
آوازه جمالت از جان خود شنیدیم چون باد و آب و آتش در عشق تو دویدیم
