از حادثهٔ جهان زاینده مترس (976)
-
اندازه متن
+
از حادثهٔ جهان زاینده مترس
وز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میدان
از رفته میندیش وز آینده مترس
چو صبحدم خندیدی در بلا بندیدی (3046)
چو صبحدم خندیدی در بلا بندیدی چو صیقلی غمها را ز آینه رندیدی
چه جامهها دردادی…
دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود (557)
دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود جان ز لبت چو میکشد خیره و لب…
