گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز (960)
-
اندازه متن
+
گر گوهر طاعتی نسفتم هرگز
ور گرد بدی ز دل نرفتم هرگز
نومید نیم ز بارگاه کرمت
زیرا که ترا دو من نگفتم هرگز
گر نهای دیوانه رو مر خویش را دیوانه ساز (1194)
گر نهای دیوانه رو مر خویش را دیوانه ساز گرچه صد ره مات گشتی مهره دیگر بباز
ای مردهای که در تو ز جان هیچ بوی نیست (459)
ای مردهای که در تو ز جان هیچ بوی نیست رو رو که عشقِ زندهدلان مردهشوی نیست
