دانی صوفی بهر چه بسیار خورد (657)
-
اندازه متن
+
دانی صوفی بهر چه بسیار خورد
زیرا که بایام یکی بار خورد
بگذار که تا این گل و گلزار خورد
تا چند چو اشتران ز غم خار خورد
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ (1056)
گفتی مگری چو ابر در فرقت باغ من آن توام بخسب ایمن به فراغ
ترسم که…
دل رفت و سرِ راهِ دلْاِستان بگرفت (329)
دل رفت و سرِ راهِ دلْاِستان بگرفت وز عشق، دو زلفِ او به دندان بگرفت
پرسید:…
