تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد (604)
-
اندازه متن
+
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند
مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد (581)
مه دی رفت و بهمن هم بیا که نوبهار آمد زمین سرسبز و خرم شد زمان لاله زار…
خواهم گردی که از هوای تو رسد (649)
خواهم گردی که از هوای تو رسد باشد که به دیده خاک پای تو رسد
جانم…
