تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد (604)
-
اندازه متن
+
تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد
چون مست شدی ز دیده بیرون نجهند
چون پاک آئی ز هر دو عالم به یقین
آنگه بنشان نفرت انگشت نهند
بالای سر ار دست زند دو دستم (1172)
بالای سر ار دست زند دو دستم ای دلبر من عیب مکن سرمستم
از چنبرهٔ زمانه…
سماع صوفیان می درنگیرد (667)
سماع صوفیان می درنگیرد که آتش هیزمی را تر نگیرد
یقین میدانک جسمانیست آفت مکوپ این…
