بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست (255)
-
اندازه متن
+
بیرون ز جهان کفر و ایمان جائیست
کانجا نه مقام هر تر و رعنائیست
جان باید داد و دل بشکرانهٔ جان
آنرا که تمنای چنین مأوائیست
هم دلم ره مینماید هم دلم ره میزند (752)
هم دلم ره مینماید هم دلم ره میزند هم دلم قلاب و هم دل سکه شه میزند
آن یکی شخصی به وقت مرگ خویش (139-6)
بخش ۱۳۹ - وصیت کردن آن شخص کی بعد از من او برد مال مرا از سه فرزند…
