بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست (256)
-
اندازه متن
+
بیرون ز جهان و جان یکی دایهٔ ماست
دانستن او نه درخور پایهٔ ماست
در معرفتش همین قدر میدانم
ما سایه اوئیم و جهان سایه ماست
آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم (1386)
آمد بهار ای دوستان، منزل به سروستان کنیم تا بختِ در رو خفته را، چون بخت سروْ اِستان…
دید در ایام آن شیخ فقیر (80-3)
بخش ۸۰ - قصهٔ خواندن شیخ ضریر مصحف را در رو و بینا شدن وقت قرائت
