بازآی که یار بر سر پیمانست (228)
-
اندازه متن
+
بازآی که یار بر سر پیمانست
از مهر تو برنگشت صد چندانست
تو بر سر مهری که ترا یکجانست
او چون باشد که جان جان جانست
گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری (2954)
گر روشنی تو یارا یا خود سیه ضمیری در هر دو حال خود را از یار وانگیری
مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند (936)
مرا عقیق تو باید شکر چه سود کند مرا جمال تو باید قمر چه سود کند
