ای آمده بامداد شوریده و مست (177)
-
اندازه متن
+
ای آمده بامداد شوریده و مست
پیداست که باده دوش گیرا بوده است
امروز خرابی و نه روز گشتست
مستک مستک بخانه اولیست نشست
حیف است که پیش کر زنی طنبوری (1844)
حیف است که پیش کر زنی طنبوری یا یوسف همخانه کنی با کوری
یا قند نهی…
آن جا که چو تو نگار باشد (704)
آن جا که چو تو نگار باشد سالوس و حفاظ عار باشد
سالوس و حیل کنار…
