اندیشه و غم را نبود هستی و تاب (84)
-
اندازه متن
+
اندیشه و غم را نبود هستی و تاب
آنجا که شرابست و ربابست و کباب
عیش ابدی نوش کنید ای اصحاب
چون سبزه و گل نهید لب بر لب آب
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است (328)
دل رفت برِ کسی که بیماش خوش است غم خوش نبوَد و لیک غمهاش خوش است
هر شب که دل سپهر گلشن گردد (844)
هر شب که دل سپهر گلشن گردد عالم همه ساکن چو دل من گردد
صد آه…
