گویم که کیست روحافراز مرا (65)
-
اندازه متن
+
گویم که کیست روحافراز مرا
آنکس که بداد جان ز آغاز مرا
گه چشم مرا چو باز بر میبندد
گه بگشاید به صید چون باز مرا
گویم که کیست روحافراز مرا
آنکس که بداد جان ز آغاز مرا
گه چشم مرا چو باز بر میبندد
گه بگشاید به صید چون باز مرا
گفتم بنما که چون کنم بمیر گفتم که: شد آب روغنم گفت بمیر
گفتم که شوم…
دوش آن بت من همچو مه گردون بود نی نی که به حسن از آفتاب افزون بود

