جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری (2491)
-
اندازه متن
+
جمع مکن تو برف را بر خود تا که نفسری
برف تو بفسراندت گر تو تنور آذری
آنک نجوشد او به خود جوش تو را تبه کند
و آنک ندارد آذری ناید از او برادری
فربهیش به دست جو غره مشو به پشم او
آن سر و سبلتش مبین جان وی است لاغری
گر خوشی است این نوا برجه و گرم پیش آ
سر تو چنین چنین مکن مشنو سست و سرسری
دلاراما چنین زیبا چرایی (2709)
دلاراما چنین زیبا چرایی چنین چست و چنین رعنا چرایی
گرفتم من که جانی و جهانی…
ای آنکه گرفتهای به دستان دستان (1394)
ای آنکه گرفتهای به دستان دستان دامان وصال از کف مستان مستان
صیدی که ز دام…
