عشقی به کمال و دلربائی به جمال (1098)
کپی نوشته
کپی شد
کپی لینک
کپی شد
۱۴۰۴/۰۵/۱۳
-
اندازه متن
+
عشقی به کمال و دلربائی به جمال
دل بر سخنو زبان ز گفتن شده لال
زین نادرهتر کجا بود هرگز حال
من تشنه و پیش من روان آب زلال
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
ماییم که از بادهٔ بیجام خوشیم (1318)
ماییم که از بادهٔ بیجام خوشیم هر صبح منوریم و هر شام خوشیم
گویند سرانجام ندارید…
پیشنمایش
پرورش خوشبینی در شرایط دشوار
🕒 02:52
مولانا 
