ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن (1958)
-
اندازه متن
+
ساقیا چون مست گشتی خویش را بر من بزن
ذکر فردا نسیه باشد نسیه را گردن بزن
سال سال ماست و طالع طالع زهرهست و ماه
ای دل این عیش و طرب حدی ندارد تن بزن
تا درون سنگ و آهن تابش و شادی رسید
گر تو را باور نیاید سنگ بر آهن بزن
بنگر اندر میزبان و در رخش شادی ببین
بر سر این خوان نشین و کاسه در روغن بزن
عقل زیرک را برآر و پهلوی شادی نشان
جان روشن را سبک بر باده روشن بزن
شاخهها سرمست و رقصانند از باد بهار
ای سمن مستی کن و ای سرو بر سوسن بزن
جامههای سبز ببریدند بر دکان غیب
خیز ای خیاط بنشین بر دکان سوزن بزن
مست توام نه از می و نه از کوکنار (1167)
مست توام نه از می و نه از کوکنار وقت کنارست بیا گو کنار
برجه مستانه…
گر دل دهم و از سر جان برخیزم (1281)
گر دل دهم و از سر جان برخیزم جان بازم و از هر دو جهان برخیزم
پیشنمایش
