ای دوست عتاب را رها کن (1928)
-
اندازه متن
+
ای دوست عتاب را رها کن
تدبیر دوای درد ما کن
ای دوست جدا مشو تو از ما
ما را ز بلا و غم جدا کن
اندیشه چو دزد در دل افتاد
مستم کن و دزد را فنا کن
شادی ز میان غم برانگیز
در عالم بیوفا وفا کن
آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت (323)
آن نفسی که باخودی یار چو خار آیدت وان نفسی که بیخودی یار چه کار آیدت
این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود (563)
این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود جز جانب او نظر مکن تا نرود
این مجلس…
پیشنمایش
