مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش (1287)
-
اندازه متن
+
مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش
که هر دو آب حیاتست پخته و خامش
خمار باده او خوشترست یا مستی
که باد تا به ابد جانهای ما جامش
ستم ز عدل ندانم ز مستی ستمش
مرا مپرس ز عدل و ز لطف و انعامش
جفای او که روان گریزپای مرا
حریف مرغ وفا کرد دانه و دامش
بسی بهانه روانم نمود تا نرود
کشید جانب اقبال کام و ناکامش
طرب نخواهد آن کس که درد او بشناخت
نشان نماند او را که بشنود نامش
ای در دل من نشسته بگشاده دری (1724)
ای در دل من نشسته بگشاده دری جز تو دگری نجویم و کو دگری
با هرکه…
ای حیلههات شیرین تا کی مرا فریبی (2945)
ای حیلههات شیرین تا کی مرا فریبی آن را که ملک کردی دیگر چرا فریبی
اما…
