مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش (1287)
-
اندازه متن
+
مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش
که هر دو آب حیاتست پخته و خامش
خمار باده او خوشترست یا مستی
که باد تا به ابد جانهای ما جامش
ستم ز عدل ندانم ز مستی ستمش
مرا مپرس ز عدل و ز لطف و انعامش
جفای او که روان گریزپای مرا
حریف مرغ وفا کرد دانه و دامش
بسی بهانه روانم نمود تا نرود
کشید جانب اقبال کام و ناکامش
طرب نخواهد آن کس که درد او بشناخت
نشان نماند او را که بشنود نامش
آتش پریر گفت نهانی به گوش دود (863)
آتش پریر گفت نهانی به گوش دود کز من نمیشکیبد و با من خوش است عود
در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین (1880)
در زیر نقاب شب این زنگیکان را بین با زنگیکان امشب در عشرت جان بنشین
خلقان…
پیشنمایش
