برفتم دی به پیشش سخت پرجوش (1236)
-
اندازه متن
+
برفتم دی به پیشش سخت پرجوش
نپرسید او مرا بنشست خاموش
نظر کردم بر او یعنی که واپرس
که بیروی چو ماهم چون بدی دوش
نظر اندر زمین میکرد یارم
که یعنی چون زمین شو پست و بیهوش
ببوسیدم زمین را سجده کردم
که یعنی چون زمینم مست و مدهوش
یک چند میان خلق کردیم درنگ (1081)
یک چند میان خلق کردیم درنگ ز ایشان بوفا نه بوی دیدیم نه رنگ
آن به…
مردان تو در دایرهٔ کن فیکون (1516)
مردان تو در دایرهٔ کن فیکون دل نقطهٔ وحدتست و از عرش فزون
گر در چیند…
