شنو پندی ز من ای یار خوش کیش (1237)
-
اندازه متن
+
شنو پندی ز من ای یار خوش کیش
به خون دل برآید کار درویش
یقین میدان مجیب و مستجابست
دعای سوخته درویش دل ریش
چو آن سلطان بیچون را بدیدی
غنی گشتی رهیدی از کم و بیش
چو اسماعیل قربان شو در این عشق
ولی را بنده شو گر نیستی میش
چو پختی در هوای شمس تبریز
از این خامان بیهوده میندیش
یا مخجل البدر اشرقنا بلالا (289)
یا مخجل البدر اشرقنا بلالا یا ساقی الروح اسکرنا بصهبا
لا تبخلن و اوفر راحنا مددا…
آن یکی با شمع برمیگشت روز (127-5)
بخش ۱۲۷ - حکایت آن راهب که روز با چراغ میگشت در میان بازار از سَرِ حالتی کی او را…
