صلح آه دو عاشق است
-
اندازه متن
+
صلح آه دو عاشق است که تن میشویند
با نور ماه
صلح پوزش طرف نیرومند است از آنکه
ضعیفتر است در سلاح و نیرومندتر است در افق.
صلح اعتراف آشکار به حقیقت است:
با خیل کشتگان چه کردید؟
شاعر در شعرهای دیگر، از دوستی میگوید و عشق:
«یا او، یا من!»
جنگ چنین میشود آغاز.
اما با دیداری نامنتظر، به سر میرسد:
«من و او!»
و نیز از قدرت و معجزه عشق میگوید:
بیست سطر درباره عشق سرودم
و به خیالم رسید که این دیوار محاصره
بیست متر عقب نشسته است.
مرا به نخل آویزان کنید
وطن! مرا به نخل آویزان کنید من به او خیانت نمیکنم. این زمین و مزرعه من است. اینجا در گودالهای…
دو بیگانه بودیم که به هم رسیدیم
چون سبزهای روئیده از لابلای سنگ، دو بیگانه بودیم که به هم رسیدیم . آسمان بهاری،پر ستاره بود و من…
