چه می شد اگر خدا
-
اندازه متن
+
چه می شد اگر خدا، آن که خورشید را
چون سیب درخشانی در میانهی آسمان جا داد،
آن که رودخانه ها را به رقص در آورد، و کوه ها را بر افراشت،
چه می شد اگر او، حتی به شوخی
مرا و تو را عوض می کرد
مرا کمتر شیفته
تو را زیبا کمتر
فرزندم! عشق، سرنوشت توست.
زن [فالگیر] نشست، در حالی که چشماناش پر از ترس بود. با دقت به فنجانِ وارونهام نگاه میکرد. گفت: پسرم!…
برای گریختن به سوی تو مینوشم
خنجر گداختهی ودکا بر زبان من تو در هر قطره حضور داری امشب را بیخیال نوشیدم مانند روسها که آتش…
