جهان استوار نمی ماند
-
اندازه متن
+
جهان استوار نمی ماند
مگر با سری خمیده
بر روی شانه ی کسی که دوستش داریم
جهان استوار نمی ماند
مگر با سری خمیده
بر روی شانه ی کسی که دوستش داریم
پرنده سبز رنگ را بر روی دستانم برمیدارم و پیش میروم شاید، بال کوچکی برایم سبز شود
گلی که از دل خاک شکفته میشود عطر مرده هایمان را با خود دارد

