چه تنهایی بیقدری
-
اندازه متن
+
چه تنهایی بیقدری در این طلا
این دیگر ماه هر شب نیست
آن ماهی که «ابوالبشر» برای اول بار دید.
قرنها شبزندهداری
آن را با اشکهای باستانی لبریز کرده.
نیک بنگر
که اکنون آینهی توست.
اوست نور، سياه و زرد
چشمانِ گوشتِ تو درخششِ آفتابِ غيرقابل تحمل را میبينند، گوشتِ تو ماده ناياب يا صخره بسته را لمس میکند. اوست…
بارانی نرم و ریز در بیرون میبارد
اکنون که بارانی نرم و ریز در بیرون میبارد سرانجام شامگاه کاملا ناگهانی صاف میشود. در حال باریدن با باریده.…
