چرا قو همیشه سپید است
-
اندازه متن
+
او خواند
چرا قو همیشه سپید است
چرا گرگ قلب سخن چین اش را دور انداخت
و ستارگان خودنمایی خویش را فروریختند
هوا جلوه ی خویش را تسلیم کرد
آب دانسته کرخت شد
صخره آخرین امیدش را از دست داد
و سرما بی دلیل مرد
او خواند
چرا هر چیز، برای از دست دادن هیچ ندارد
پس آرام نشست هراسان
خیره به رد پنجه ی ستاره
گوش به بال کوبی صخره
و آواز خواندن خویش.
سنگ قبری پیش پایش افتاد
مومیایی ها به احشای از هم دریده اش یورش بردند با نواربندی هاشان و موم هایشان تهی را استفراغ کرد…
پس سرانجام هیچ بود
پس سرانجام هیچ بود نهاده شده در هیچ هیچ آمیخته با او و از پی اثبات این که وجود نداشت…
