مژگان صفایی
-
اندازه متن
+
ای شاخ گلی که از صبا میرنجی ور زانکه گلی تو پس چرا میرنجی
آخر نه…
چه چیز در چشمهایت پنهان بود که دلواپسم میکرد؟ چشمهایت را مثل خاک باغچهای با نگاههایم میگشتم نه اندوه پیدا…

