کوهها با هماند و تنهایند
-
اندازه متن
+
کوهها با هماند و تنهایند
همچو ما، باهمانِ تنهایان.
۱۳۳۹
فریاد من با قلبم بیگانه بود
خداوندانِ دردِ من، آه! خداوندانِ دردِ من! خونِ شما بر دیوارِ کهنهی تبریز شتک زد درختانِ تناورِ درهی سبز بر…
مردی چنگ در آسمان افکند
مردی چنگ در آسمان افکند، هنگامی که خونش فریاد و دهانش بسته بود. خنجی خونین بر چهرهی ناباورِ آبی! ــ…
