کوهها با هماند و تنهایند
-
اندازه متن
+
کوهها با هماند و تنهایند
همچو ما، باهمانِ تنهایان.
۱۳۳۹
مرغ مسکین! زندگی زیباست
در تلاشِ شب که ابرِ تیره میبارد رویِ دریایِ هراسانگیز وز فرازِ بُرجِ باراندازِ خلوت مرغِ باران میکشد فریادِ خشمآمیز…
کنار من چسبیده به من _ زن خفته
کنار من چسبیده به من در عظیمتر فاصلهیی از من سینهاش به آرامی از حبابهای هوا پُر و خالی میشود.…
