آن نعمت بگردان که مرا خواهی گفت
-
اندازه متن
+
آن نعمت بگردان که مرا خواهی گفت
و آن ذمم درساز که داری به نهفت
خواهی علمم برکش و خواهی قلمم
من ذره به طبع خود نخواهم آشفت
تا زاد سفر داری و سودای سفر
تا زاد سفر داری و سودای سفر ای دل ره خود گیر و مجو راه دگر.
بس گفتم و حرف تو نیامد به لبم
بس گفتم و حرف تو نیامد به لبم از گفتن خود لاجرم اندر تعبم
تو لیک…
پیشنمایش
