بر روی خوشش هرکه نظر دوخته است
-
اندازه متن
+
بر روی خوشش هرکه نظر دوخته است
صد خانه ز روشنی بیندوخته است.
داغم مهمن بدین جهان افروزی
در خانه ی ما چرا نیفروخته است؟
بیم است مرا ز روز و هم بیم ز شب
بیم است مرا ز روز و هم بیم ز شب می سوزدم استخوان، از این است تعب
میخواست ز جور او سخن بدهم ساز
میخواست ز جور او سخن بدهم ساز افکند ره من به بیابان دراز
فریاد من ار…
